Randstad is enorm aangedaan door de gebeurtenissen van donderdag 18 augustus op de festivalweide van Pukkelpop. Onze eerste gedachten gaan uit naar de familieleden en de vrienden van de slachtoffers.
Deze ochtend besloot de organisatie om de resterende Pukkelpop-optredens af te gelasten. Dit is een zware beslissing voor de duizenden muziekliefhebbers. Randstad staat, uit respect voor de organisatoren en de getroffen families, achter deze beslissing.
9th
July
2011
Werchter - Dag IV
Laatste en vierde dag van Werchter. Het weer beslist om de mensen op de wei nog eens te verwennen en laat de zon volop schijnen. Mensen met veel zwart aan (fans van Iron Maiden) zijn een beetje aan het afzien, maar ik ook. Spijtig genoeg had ik dezelfde Doc. Martens aangedaan i.p.v. sandalen. Een sauna-effect als resultaat. Vier dagen wegen wel door en het is aan het publiek te zien, de mensen zijn een beetje loom. Maar niet iedereen! Aan de Jupiler stand is de dikke ambiance en staan mensen volop te dansen op de muziek, sommige zelfs op de nabijgelegen eettafels.
Mijn dag begint met niemand minder dan Social Distortion. Opgericht in het verre 1978 en de starters van de Amerikaanse punkbeweging. Wie zich verwacht aan oude mannen met een valse stem, is verkeerd. De stem van zanger Mike Ness is tiptop in orde en zo ook zijn uiterlijk. Mike is gekleed in de stijl van de gangsters uit Amerika van de jaren 30 enkel een hoed ontbreekt. Zijn handen en nek zijn versierd met talrijke tattoos en zijn haar is netjes achterover gekamd. A man of style, if you ask me. Er is nog helemaal niet zo veel volk aan de main stage op dat moment en zonder enkele moeite staan we helemaal van voor. Het optreden is heel goed en op het einde zorgen twee Afro-Amerikaanse back-up zangeressen voor de verassing.
Verder zijn er niet zo veel bands voor mij die dag. Kaiser Chiefs krijgen wel het publiek mee, vooral met hun hit ‘Ruby’. Maar dit soort muziek is niet aan mij besteed.
De meeste oudere mensen komen op dag vier om Iron Maiden nog eens live te zien. Deze veteranen van Heavy Metal zijn duidelijk hun fans nog niet verloren.
De Zweedse Robyn is voor mij één van de hoogtepunten van vier dagen Werchter. Deze uiterst schattige dame met een blond jongenskopje heeft veel fans en niet zonder reden! Haar Electro-pop muziek is zowel ontroerend, grappig en bovenal stijlvol. Tijdens haar optreden blijft Robyn zeker niet alleen dansen, iedereen doet mee!
Vier dagen zijn snel voorbij gegaan en met veel mooie herinneringen gaan we naar huis. Bedankt aan Randstad en Pure voor deze unieke kans!
Dag drie van Werchter staat een beetje in het teken van de ladies. The Pretty Reckless, Jenny and Johnny, I blame Coco, Selah Sue, PJ Harvey, Portishead. Deze vrouwen, heel verschillend in leeftijd en stijl, hebben één ding gemeen: attitude. Mijn persoonlijke favoriet is Taylor Momsen, de zangeres van The Pretty Reckless en de jongste in de lijst. Binnenkort wordt ze 18, maar dit houdt haar niet tegen om stevige rock te brengen op het podium. Velen kennen haar als een tienermeisje uit de populaire Amerikaanse serie ‘Gossip Girl’. Iedereen zag haar opgroeien van een lief meisje tot een rock chick met veel zwart rond haar ogen. Intussen speelt ze niet meer mee in de serie en heeft ze zichzelf gepromoveerd tot de nieuwe Courtney Love. Zeker wat de garderobe betreft toch. Bad girl look is natuurlijk niet alles, hoewel ze hard probeert, bereikt ze de impact van Courtney niet. Ze ziet er nog heel jong uit en haar provocerende bewegingen op het podium zijn niet al te overtuigend. Maar haar plaat ‘Light Me Up’ is best wel goed en zo ook haar stem. Ik ben fan en blij om haar gezien te hebben. Zien wat de toekomst brengt dus.
Een beetje ouder en ondertussen twintig is de Britse Elliot Paulina Sumner of beter bekend als de frontvrouw van Britse band ‘I blame Coco’. Ook de dochter van niemand minder dan Sting, maar dit is zeker niet het eerste wat in mij opkomt als ik haar bezig zie. Een beetje nonchalant en met een accentje brengt ze het optreden moeiteloos in gang. Een geboren muzikante. Met een paar bekende hits houdt ze haar publiek helemaal in haar greep. De papa zal zeker trots zijn! Ik geniet buiten de Marquee tent van haar optreden.
Een andere opmerkelijke vrouw van de dag is PJ Harvey. Ondertussen 41 en is een begrip in de muziekwereld. Ze is al een tijdje afgestapt van haar rock imago en gaat een indie/folk tour op.Terwijl ze vroeger met een gitaar optrad, doet ze het nu met een autoharp. Haar nieuwe muziek is enkel voor de liefhebbers van het genre of voor grote fans. Met haar oudere hits brengt ze toch wat beweging op de wei. Toch blijft ze interessant om naar te kijken. Ze schittert op het podium in een creatie van de Belgische Ann Demeulemeester, haar goede vriendin. Van kop tot teen gehuld in het wit, een beetje zoals een engel.
De buren van DeMorgen stand brengen ode aan Kings of Leon
Yours truly
Handig zo’n randstad handje!
6th
July
2011
Werchter 2011 - Dag II
Dag twee begon al een heel pak vlotter en luchtiger. Het Belgisch weer speelde weer een spelletje, wolken en zon wisselden regelmatig af, maar de regen bleef gelukkig uit. Maar over het algemeen beter weer = blijere en drogere mensen. Nog steeds een massa volk, velen zijn voorzien van een plastiek om op te liggen, wij niet. Maar meestal zijn ze zo groot da je er gemakkelijk met tien man op kan zitten of met dezelfde tien man erover struikelen. Werchter bezoekers zijn op alles voorzien, zo te zien. Wat me ook direct opvalt, is dat het een echt familiefestival is. Startleeftijd vijf jaar, of zelfs ongeboren kindjes die meereizen met de zwangere mama, straf! Op eindleeftijd durf ik geen datum te plakken, vooral tijdens de laatste dag kruipen de oudere Heavy Metal fans om hun favoriete band Iron Maiden nog eens live te mogen aanschouwen. Tussen deze twee categorieën vinden we mensen van alle mogelijke leeftijden, subculturen en bevolkingslagen. Voor ieder wat wils!
Maar nu een beetje waar het over gaat op zo’n festival: de muziek. Paar bands op de line up die dag: My Chemical Romance, Ke$ha, White Lies, Triggerfinger, The National, Arctic Monkeys, Kings of Leon,… My Chemical Romance maakt een garde fans, sommige ondertussen een beetje ouder dan 14, blij met hun terugkeer naar België. Spijtig niet genoeg tieners om de weide vullen met fans. Tegelijkertijd zet de waanzinnig zotte Ke$ha de Marquee tent in vuur en vlam met een decadente show dat alle grenzen van smaak aantast. Dress and act to impress is duidelijk haar motto en het jonge publiek loves it! Auto-tune, blauwe lipstick, gescheurde netkousen en een Amerikaanse vlag blijven haar trouwe vrienden.
Later toevallig een stukje optreden van The National opgepikt op de main stage. Nooit eerder ervan gehoord en gelukkig maar. De band liet vooral zien hoe het niet moet. Zelfs de gratis uitgedeelde oordopjes leken niet te helpen tegen dat gekrijs. Geluidsinstallatie leek het te begeven. Snel ontsnapten we naar een gedeelte waar je ze niet meer kon horen. Later op de line up volgden Arctic Monkeys, hiergeen gekrijs, integendeel! Deze jonge gasten lieten zich van hun beste kant zien en brachten een heel goede optreden dat het publiek enigszins kon losschudden.
Mijn afsluiter van de dag waren Kings of Leon. Geen grote fan, maar wou ze wel live zien. De weide stond vol tot helemaal aan de ingang. Vooral tijdens de hits zijn de mensen laaiend enthousiast. Vooral hun oudere nummers is de set konden mij bekoren. Ik geef wel toe, ik bleef vooral om “Sex On Fire” te horen. Zoals het viel te verwachten spelen ze die helemaal op het einde. Wanner dat moment na een lange anderhalf uur eindelijk aanbreekt, sta ik wild mee te doen. Ondertussen vervloekt mijn vriend mij, KOL en hun muziek.
5th
July
2011
Het is vier dagen blauwe handjes spotten op de wei van Werchter
4th
July
2011
Werchter 2011 - Dag I
Vooraleer ik van start ga met mijn vierdaagse verslag over Werchter stel ik me snel effe voor. Ik ben Sabina, 23 jaar en ik mocht van Randstad vier dagen genieten van de bekendste Belgische muziek festival. Nee, ik copy paste geen muziek reviews voor een dagblad of magazine en ben verre van een journaliste of reporter. Ik studeer en in mijn vrije tijd, als die er nog is, ben ik een modeblogster aka Insomnia. Maar daar naast ben ik ook een muziek lover, always have, always will, music was my first love,… en meer van dat.
So, here we go! Ik moet wel iets bekennen eerst, nog nooit eerder ben ik op Werchter geweest. Alle andere festivals zijn al meermaals de revue gepasseerd,maar nietWerchter, ik weet niet waarom, eerlijk gezegd.Voor alles een eerste keer zeker. Donderdag 30 juni 2011 qua weer niet de meest ideale dag voor eenfestival, wel voor trendy regenbotten en –jasjes. Maar ik laat niets of niemand mijn festival belevenis verpesten en mijn goede oude Doc. Martens helpen me erbij.Gelukkig wordt het geen modder zwemmen à la Glastonbury en tegen de avond is de regen alweer voorbij. In het begin van de dag ben ik een beetje overrompeld door al dat volk en is het eerst wat aanpassen. Maar al snel zit ik terug in de festivalstemming en haast ik me naar de Randstadstand.
Randstad zet zijn “Hands up for fresh talent” initiatief extra in de kijker tijdens de zomerfestivals. “Hands up for fresh talent” is een lanceerplatform voor jong muzikaal geweld in samenwerking met Sonic Angel. Op Werchter konden de festivalsgangers hun tanden komen poetsen aan de Randstadstand, ze kregen een mini-tandenborsteltje en achteraf een blauw (was)handje in de vorm van finger horns. Heel handig, als je me vraagt!
Op de wei verloopt alles nog vlot en bedeesd tijdens dag één, de sfeer is aangenaam, de mensen nog fris. Het gras is nog groen, gemengd met de geur van de regen, zorgt het voor de typische festival odeur.
Dag één begint direct met een heel sterke line up. The Hives, Anouk, Queens of the Stone Age, Hurts en Linkin Park zorgen voor de startschoot van de festival. The Hives, QOTSA en Linkin Park zorgen voor stevigere vibes, maar mijn favoriet blijft toch Hurts. Dit Brits duo heeft mijn hart gestolen in het begin van 2010. Ik was blij verrast dat ze de dag mochten afsluiten in de Marquee-tent. Op een jaar tijd hebben ze heel wat bekendheid verworven en heel wat fans weten te verzamelen, onder wie veel vrouwen. They’ve got the looks, the talent and the stage presence. En hun optredens, het kan wel “Better than love” zijn. Voor mij dus geen betere afsluiter en gelukkig en een beetje moe trek ik huiswaarts.
- Ik zing al van kleins af aan… Maar ben echt zanglessen beginnen nemen op m’n 16, en wist toen dat ik er echt mee verder wou gaan. Ik heb met verschillende mensen samengewerkt maar daar kwam nooit echt iets uit verder, er is 1 liedje onder ‘Alice Van Heuven’ uitgekomen, maar in een totaal andere stijl. De muziek dat ik nu maak is echt mijn muziek. - Op muzikaal vlak kijk ik op naar Beyonce en Sade qua stem, die zijn echt ongeloofelijk live! Taylor Swift, Alicia Keys en Nicki Minaj vind ik dan weer top songwriters. En Lady Gaga, Katy Perry en Kesha daar kijk ik naar op qua entertainment, they know how to bring a show! - De meeste nummers, net zoals de eerste single ‘u make my heart beat’ heb ik in de studio geschreven. Eerst begint de producer waar ik met samen werk wat op z’n gitaar te jammen, en als ik iets leuk hoor bouwen we daar op voort en werkt hij aan de muziek terwijl ik de tekst schrijf. Ik schrijf thuis ook graag alleen nummers, met gitaar of op de piano, maar om de nummers echt helemaal muzikaal uit te werken kan ik spijtig genoeg niet goed genoeg spelen, ben nog altijd boos op mezelf dat ik toen ik klein was besloten had te stoppen met mijn piano lessen omdat ik te lui was om te oefenen! - Mijn droom is om te kunnen doen wat ik graag doe. Hopelijk zal dat zingen zijn en zal ik er van blijven genieten, want het is een harde wereld hoor :p
Interview avec Alice Avery
- Je chante depuis que je suis petite… Mais j’ai réellement commencé à prendre des cours de chant à l’âge de 16 ans et c’est à ce moment que j’ai su que c’est ce que je voulais faire. J’ai travaillé avec plusieurs personnes mais cela n’a jamais abouté. Une chanson est sortie sous le nom de ‘Alice Van Heuven’, mais dans un tout autre style. La musique que je fais maintenant est vraiment ma musique.
- Sur le plan musical, je m’intéresse à Beyonce et Sade au niveau de la voix, car elles sont incroyables en live! Taylor Swift, Alicia Keys et Nicki Minaj sont d’excellentes songwriters. Et Lady Gaga, Katy Perry et Kesha sont un peu mes modèles pour ce qui est des concerts: they know how to bring a show!
- J’écris la plupart de mes chansons, dont le premier single ‘u make my heart beat’, en studio. D’abord, le producteur avec lequel je travaille commence à jouer quelque chose à la guitare, et quand j’aime particulièrement quelque chose, on l’élabore et il travaille sur la musique pendant que j’écris le texte. J’aime aussi écrire les morceaux seule à la maison, à la guitare ou au piano, mais pour finaliser les morceaux, musicalement parlant, j’ai besoin d’aide car je ne joue pas assez bien. Je suis encore en colère contre moi-même d’avoir décidé, petite, d’arrêter le piano parce que j’étais trop paresseuse pour travailler!
- Mon rêve est de continuer à faire ce que j’aime. J’espère que ce sera chanter et que je vais continuer à en profiter, car c’est vraiment un univers difficile :p